Misschien is het een beetje raar, maar dit is zo waar voor mij.

Tussen de onderzoeken en gesprekken door is het wachten. Ik besef mij dat dit een onderdeel van dit avontuur is en ook zal gaan zijn en dat is ok. Hoe fijn is het als ik mij er niet tegen hoeft te verzetten, alleen hoef te accepteren. Het is wat het is. En zoals dr. Dain Heer vertelde in de COP (Choices of Possibilities training in Milaan) het gaat niet om tijd, het gaat om timing! En zo is dit ook, alles komt op het tijdstip dat het komen gaat. Ik heb daar verder geen oordeel over en ga mee met de energie van het proces. Tijdens het wachten komen er gedachten bij mij naar boven. Ik word heen en weer geslingerd tussen hoopvol, gerust op een afloop waarbij ik nog jaren mag leven en inspireren, naar de “wat als ”scenario’s. Misschien herken je ze wel, de verontrustende angstige gedachten die je niets opleveren. Behalve nog meer angst en ze laten je in cirkels ronddraaien, zodat je steeds weer op hetzelfde punt uitkomt. Of soms zelfs nog een graadje erger, in een neerwaartse spiraal van negatieve gedachten en zwaarte. De niet van mij gedachte, die mij vastzetten in deze realiteit. En soms is teruggeven aan de afzender niet voldoende om uit mijn hoofd te komen. Dan mag ik iets aangaan waarvan ik het mag gaan loslaten of meer inzicht in mag gaan hebben. Ja dit gaat soms gepaard met ongemak en dat is ok. Ik ben bereid om alles aan te gaan in dit avontuur, dus kom maar op. Ik spring in het diepe, ik spring van de klif, wat als ik kan vliegen? Universe got my back, Always! en niet te vergeten mijn manlief, diverse lieve mensen om mij heen die mij op wat voor manier dan ook steunen. Ik besef mij meer dan eens, wat een gelukkig en bevoorrecht mens ik ben. En ik zie alweer de gift van de kanker, dankjewel. 

In een van deze wachtdagen, overviel het mij. Wat als er een borstamputatie moet gaan plaats vinden? Oh jee, de gedachten aan een verminkt lichaam flitsen door mijn hoofd. De keuze voor de dood met 2 borsten of leven met 1 borst is heel snel gemaakt. Ik ga voor leven!! De eventuele de door mij bedachte gevolgen van die keuze is wat er nu op mij valt. En die voelt ongemakkelijk. Ho stop, deze gedachten, emoties, gevoelens, ze zijn niet van mij. Return to sender? Nee, de energie van dit alles is, facing my fears! Ik ken mijzelf goed genoeg dat ik nu meer informatie wil hebben. Het weten wat er eventueel te wachten staat, is wat voor mij werkt. Lang leve google, en ik ga op zoek naar foto’s van vrouwen die een borstamputatie hebben gehad. Nu geconfronteerd worden met de beelden van hoe dat eruitziet, is voor mij fijner dan dat ik met een voldongen feit mijn eigen lichaam mag gaan bekijken. Een soort van gewenning, het weghalen van het schokeffect, voorbereiding op wat een realistisch spiegelbeeld kan gaan worden. Manlief, vindt dit heel negatief en noemt het oproepen van een doemscenario, maar dit werkt nou eenmaal voor mij. En ik surf verder over het wereldwijde net voor nog meer foto’s. Met de hits van borstamputaties, komen er ook foto’s voorbij met borst reconstructies. De nieuwgevormde borsten in allerlei vormen en maten passeren de revue, inclusief de littekens en geen tepel. De blanke huid van de borst getekend door het leven, want dit is leven. Ik laat alle gevoelens door mij heen gaan, ik neem het verdriet waar van de operaties en alle zwaarte van het proces. En dan voel ik ook de potentie, de kracht van deze vrouwen, dit is een fijne energie. Ik zie foto’s verschijnen van getatoeëerde borsten en ik denk oh wauw, dat is ook een mogelijkheid. En dan zie ik een foto van een vrouw die heeft een tatoeage laten zetten als of ze een bh van bloemen aan had. Ik was geraakt door de schoonheid hiervan. En toen wist ik het! Ik kies voor leven en ben bereid alles te doen om de kanker uit mijn mooie lichaam te laten verdwijnen. En de gevolgen? Wat als ik het weer mooi kan maken? 

Dit is wie ik ben en hoe het werkt voor mij. Met deze mogelijkheden in mijn gewaar zijn, ga ik uit mijn angst gedachten en weet ik dat alles ok is.  Klaar voor het volgende gesprek met uitslagen, diagnose en een plan van aanpak gepresenteerd door de dokter.

Lea Klinkhamer

12 juli 2019